Bizimle iletişime geçin

Haberler

Z kuşağının en büyük podcast yayıncıları neden yataktan çalışıyor?

Emma’dan Alix’e, Z kuşağı yaratıcıları yatağı bir sete dönüştürdüler ve dinleyicileri onları bunun için daha çok seviyor.

Yayınlanma tarihi

on

90’ların ikonik süper modeli Linda Evangalista, bir zamanlar günde 10.000 dolardan daha azına yataktan çıkmayacağını söylemişti. (Ona saygılar.) Şimdi, yeni nesil genç medya kişilikleri, para kazanmak için yataktan çıkmak zorunda olmadıklarını keşfediyorlar. Hatta bazıları için yatak, tercih edilen bir yayın seti ve izleyicilerle yepyeni bir şekilde bağlantı kurmak için bir strateji haline geldi.

Sosyal medya, insanların hem arkadaşlarının hem de yabancıların en mahrem alanlarına erişimini sağladı. Yaşanılan oturma odaları, dağınık araba içleri, paylaşılan yatak odaları: Benim olan senindir ve Spotify’ın, TikTok’un ve YouTube’un. İlişki ve kişisel tavsiye türlerindeki podcast yayıncıları, mikrofonlarını açmış, etrafı atıştırmalıklarla çevrili dağınık bir yatakta ya da bir battaniye yığınının altında, kendi evlerinin (ya da en azından ev gibi görünen setlerin) konforunda hayatın rahatsızlıklarını anlatmaya hazır bir şekilde otururken bulunabilir.

Podcaster Alex Cooper’ın yeni başlattığı Unwell ağındaki üç program da – Call Her Daddy, Hot Mess ve Pretty Lonesome – bir şekilde bu konuyu işliyor. Örneğin, Alix Earle’ün programı Hot Mess’in ilk bölümünde sunucu, etrafı arkadaşlarıyla çevrili, mükemmel bir şekilde dağınık yatağında oturum açarak çıktığı adamın erkek arkadaşı olup olmadığını tartışıyor. Ya da Cooper’ın Call Her Daddy’si, tipik oturma odası setinde olmadığı zamanlarda zaman zaman otel yataklarından çekim yapıyor. Bazen ev sahipleri rahat bir koltukta, makro örgü battaniyelerle kundaklanmış olacak. Nerede olurlarsa olsunlar, bu yeni nesil yaratıcılar rahat olacaklar.

Sol üstten saat yönünde: Alix Earle ile Hot Mess, Call Her Daddy, Madeline Argy ile Pretty Lonesome, Emma Chamberlain ile Anything Goes.

Kocası Matt Kaplan’la birlikte Trending adlı medya şirketini kuran ve 2021’de üç yıllık, 60 milyon dolarlık bir Spotify anlaşması yapan Cooper, istese altın kaplama bir yatak odası takımına sahip olabilir. Burada adı geçen podcast yayıncılarının hepsi köklü ve ulaşılması güç kişiler. Takipçilerini yataklarına getirmek nihayetinde stratejik bir seçim.

Bu, genellikle yalnızca dinleyicinin çok yakın olduğu kişilerle paylaşılan görsel (sahte de olsa) bir samimiyet duygusu yaratan bir seçim: partnerler, akşamdan kalma en iyi arkadaşlar ve benzerleri, bu da Cooper’ın ajansının tanımladığı gibi podcast konusunun “aşırı samimiyetine” uyuyor: aslında tanımadığınız kadınlar ilişkileri ve cinsel yaşamları, ayrılıklar ve eski sevgililer, zorlu kişisel dersler, zihinsel çöküşler ve kalıcı takıntılar hakkında inanılmaz bir açıklıkla konuşuyor.

Dinleyiciler 29 yaşındaki Cooper’ı ya da Unwell ağındaki diğer iki podcast’e ev sahipliği yapan TikTokers Earl ve Madeline Argy’yi (sırasıyla 22 ve 23 yaşındalar) şahsen tanımıyor, ancak birinci şahıs itiraflarıyla özdeşleşiyorlar. Böylesine kişisel bir alandan yayın yapmak, markalarının ilişkilendirilebilir bir sırdaş ve arkadaşa eşit olduğunu iletiyor ve bunun makul hissedildiği bir ortam yaratıyor.

Bu eğilim Cooper’ın program ağıyla da sınırlı değil. Diğer Z kuşağı podcast yayıncıları Bobbi Althoff (Drake ile yaptığı röportajı hatırlıyor musunuz?) ve YouTuber-kahve şirketi kurucusu-podcaster Emma Chamberlain, The Howard Stern Show gibi diğer demografik grupları hedefleyen podcast yayınlarının parlak ışıkları ve düzenli, haber niteliğindeki masa setleri yerine bir yatağın yumuşak inişinden yayın yapmayı tercih ettiler. Chamberlain, Anything Goes adlı podcast’ini yatağından, güneş gözlükleriyle ve yastıklarla çevrili olarak çekiyor (kahve serisinin ürünleri de çekimde yer alıyor). TikTok’ta gezindiğinizde pek çok influencer’ın aynı şeyi yaptığını görebilirsiniz.

Bu rahat setlerin benimsenmesi aynı zamanda Spotify’ın video podcast’lere yöneldiği bir döneme denk geliyor. Cooper’ın pazardaki mevcut başarısına ek olarak bu strateji işe yarıyor gibi görünüyor: Call Her Daddy, Spotify’ın 2023 yılı için en iyi podcast’ler listesinde ikinci sırada ve bu yazının yazıldığı sırada günlük podcast listesinde 6. sırada, Hot Mess ise 11. sırada yer alıyor.

YATAKTAN ÇALIŞMANIN YÜKSELİŞİ

Yatağı bir mobilya parçası olarak kullanma şeklimiz bir süredir değişiyor. Wall Street Journal 2012 gibi erken bir tarihte, her 10 Y kuşağından 8’inin yataktan çalıştığını ve giderek daha popüler hale gelen akıllı telefonlarından e-postalarını yanıtladığını bildirdi. Ardından, COVID-19 salgını karantinaları, video konferans görüşmelerinin yükselişi ve TikTok’un piyasaya sürülmesiyle birlikte, yataklarımızın çok işlevli bir parça haline gelmesini hızlandırdı ve ardından normalleştirdi ve ister aile, ister iş arkadaşları veya yabancılar olsun, başkalarının bunu görmesine izin verdi.

Mimarlık tarihçisi Beatriz Colomina bu fenomenin başlangıcını erken bir dönemde fark etti. Nisan 2020’de “Yataklar medya platformlarıdır, yakınlaştırır, yayın yapar, FaceTiming yapar. Yataktan arkadaşlarınızla ve meslektaşlarınızla bağlantı kuranları, iş toplantılarının arka planında gördüğünüz tüm yatakları, sosyalleşmeyi, komedi şovlarını, evde müzik konserlerini vb. düşünün. Artık hiçbir yatak sır değil” diye yazdı.

Pandemi döneminde erken yetişkinliğe adım atan Z kuşağı için yatağın gizli cazibesi bir süredir devam ediyor. Parsons’da BFA iç tasarım programının direktörü Carly Cannell, pandeminin en yoğun olduğu dönemde öğrencilerin çalışma alanlarını ölçmelerini gerektiren bir proje verdiğini hatırlıyor. Cannell, “Her şeyi yataktan yaptıklarını ilk kez o zaman fark ettim. Özellikle New York’ta çok fazla alanınız yok. Yani yatağınız gerçekten eviniz” diye hatırlatıyor.

Cannell, “Birdenbire bu sizin kim olduğunuzun bir parçası haline geldi ve birinin yatak odasını arkalarında görmeye tamamen bağışıklık kazandınız” diyerek şunları ekliyor:

“Z kuşağı yatakta olmaya ve yatakta olmanın gündelik yönüne ya da bağlantısına daha aşina ya da rahat bir ilişki içinde. Bu rahatlığın kendisi bir TikTok trendi haline geldi: Bedrotting, yatakta hiçbir şey yapmadan bir gün geçirmenin kısaltması. Cannell’e göre yatak alanı etrafında geniş bir toplumsal değişim yaşanıyor. Bu podcast setleri de buna katkıda bulunuyor.”

Yatak ve ilgili kişisel içerik, aynı zamanda, haberlerin mevcut durumunun kıyameti andıran doğasına karşı bir denge unsuru olarak hizmet eden yumuşak, güvenli bir yer. Bu yılki Art Basel’de “Yatakta Olmak” adlı sergisi gösterilen Parsons profesörü, iç mimar ve mekânsal sanatçı Annabelle Schneider, “Yatak sadece farkındalık, rahatlık ve yakınlık için değil, aynı zamanda yavaşlamak için de bir yer haline geliyor. Aynı zamanda düşünebileceğiniz ve dünyadan kaçabileceğiniz bir an” diyor.

Syracuse’da kültür, sosyal ve yeni medya üzerine çalışan iletişim profesörü Jennifer Grygiel’e göre, Z kuşağı için kapüşonlu mikrofonlu sunucular ve dağınık bir yataktan sohbet etmek, Instagram’ın daha düğmeli estetiğinden ferahlatıcı bir kaçış olabilir. “Instagram’dan kurtulan Z kuşağı eşofman altı giymeye hazır” diyen Grygiel, Meta’nın platformun genç kızlar üzerindeki zararlı etkilerini belgeleyen dahili verilerine atıfta bulunuyor:

“Kendi nesilleri için sosyal kültürlerinin ne olacağını belirleyen grup onlar. Değerlerini onlar belirliyor. Dolayısıyla bir koltukta oturan cis-kadınlar görürsek, bunun onların kültürünün ne olduğunu gösterdiğini ve belki de sağlıklı bir yanı olduğunu söyleyebilirim.”

Ancak podcast’lerin stratejisi “parasosyal ilişkilerin en temel teorilerine dayanıyor” diyen Grygiel, bir kişinin varlığından haberdar olmadığı bir ünlüyle kurabileceği tek taraflı yakınlık hissine atıfta bulunuyor. Grygiel parasosyal ilişkiyi “gerçek olmayan bir arkadaşlık” olarak tanımlıyor. Neredeyse simüle edilmiş sahte bir gerçeklik gibi” diyor.

Emma Chamberlain’in podcast’inin düzenli bir dinleyicisi olan 21 yaşındaki Syracuse öğrencisi Ella Nordberg, bu podcast’lerin yakınlık ve samimiyetinin cazibelerinin nedeni olduğunu söylüyor.  Nordberg, “Benim için yatak ortamının ‘rahat bir hava’ yarattığını düşünüyorum. Özellikle Emma’nın podcast’inin yapısı bir bilinç akışı gibi, sanki bir arkadaşınızla telefonda oturuyormuşsunuz ya da izliyorsanız, evde bir arkadaşınızla takılıp sohbet ediyormuşsunuz gibi hissettiriyor” diyor.

Bu derin aşinalık hissi, içeriği sunucunun kişisel yaşamına odaklanan bu podcast’lerin başarısı için zorunlu. Unwell program ağından birkaç bölümü ele alalım: Madeline Argy’nin Pretty Lonesome programının ilk bölümü “ilk randevumuz” başlığını taşıyor. Düzenli olarak “seni seviyorum” diyerek bitiriyor. Call Her Daddy’nin son bölümü “Annem çıplak fotoğraflarımı buldu” başlığını taşıyordu. Onlarla hiç tanışmadınız ama tam olarak yabancı da değiller. Bu podcast’lerin başarısının çok da gizli olmayan sırrı bu.

Yatak ortamı inançsızlığı askıya alır. Takipçilerin aslında tamamen yabancı birinin hayatları hakkında dikkatle hesaplanmış ayrıntıları açıklamasını dinlediklerini unutmalarını sağlıyor. Bunun arkasında 60 milyon dolarlık yatırım olan bir içerik olduğunu ve 36 milyar dolarlık piyasa değerine sahip bir medya ekosisteminde yer alan bir tüketici olduklarını unutmalarını sağlıyor. Bu bir sohbet, elbette. Ancak sohbetteki bir kişi bir kameraya konuşuyor, diğeri ise pasif bir şekilde dinliyor, belki de kendi yatağında, bir iPhone ekranının mavi ışığında yıkanıyor.

Kaynak: Lilly Smith / Fast Company

Okumaya devam et
Yorum yapmak için tıklayın

Yanıt Ver

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Haberler

YouTube, reklam gelirleri için yeterlilik şartlarını zorlaştırdı

YouTube’dan para kazanmak artık çok daha zor olacak. “2018’den bu yana yapılan ilk önemli değişiklik” olarak nitelendirilen bu uygulamayla YouTube, içerik üreticilerine platformdaki tüketimlerine göre ödeme yapan YouTube İş Ortağı Programı’na katılmayı iki kat daha zorlaştırdı. Programa başvuran yeni içerik üreticilerinin, son bir yılda 8.000 nitelikli izlenme saati veya son 90 günde 20 milyon nitelikli Shorts izlenmesine sahip olmaları gerekecek; bu da daha önce gereken miktarın iki katı.

Yayınlanma tarihi

=>

YouTube yaptığı açıklamada, yeni içerik üreticilerinin reklam ve aboneliklerden para kazanmaya başlamak için daha yüksek eşikleri karşılamaları gerekeceğini duyurdu.

Platformda para kazanmaya başlamak isteyen içerik üreticilerinin, son bir yılda en az 8.000 nitelikli izlenme saati veya son 90 günde 20 milyon nitelikli Shorts izlenmesine sahip olmaları gerekecek. Şu anda ise içerik üreticilerinin 1.000 abone ve son bir yılda 4.000 izlenme saati veya 1.000 abone ve son 90 günde 10 milyon Shorts izlenmesine sahip olmaları yeterli.

Değişiklik 1 Şubat’tan itibaren yürürlüğe girecek. Google’a ait şirket, güncellemenin halihazırda YouTube İş Ortağı Programı’nda bulunan içerik oluşturucuları etkilemeyeceğini belirtiyor.

Ayrıca YouTube, içerik oluşturucuların Shorts Creators Pool aracılığıyla para kazanabilmeleri için 90 günlük bir süre içinde 10 milyon Shorts görüntüleme sayısını korumaları gerektiğini duyurdu. Bu eşiğin altında kalan kanallar ortaklık programında kalacak ve uzun formatlı içeriklerden gelir elde etmeye devam edecek; Shorts gelirleri ise tekrar 10 milyon görüntüleme sayısını aştıklarında yeniden başlayacak.

YouTube, değişikliklerin “günlük 200 milyardan fazla Shorts izlenmesi ve her gün bir milyardan fazla saat televizyonda izlenme süresiyle YouTube’un büyümesine ayak uydurmak” amacıyla yapıldığını kaydediyor.

Bu değişiklikler, özellikle Shorts içerik üreticileri için YouTube’un para kazanma programına girmeyi ve programda kalmayı zorlaştırıyor. Eşikleri yükselterek, YouTube, içerik üreticilerinin platformda para kazanabilmeden önce sürekli olarak büyük kitlelere ulaşma yetenekleri üzerinde daha fazla baskı kuruyor; bu da yeni katılımcıların içeriklerinden para kazanma olasılığının azalmasına yol açabilir.

Duyurunun bir parçası olarak YouTube, daha uygun fiyatlı Premium Lite aboneliğini YouTube Premium’un mevcut olduğu tüm ülkelere genişleteceğini açıkladı. İçerik oluşturucular, üye izleme süresi ve görüntülenme sayısına bağlı olarak abonelik gelirinden pay alıyor; bu payın %55’i uzun metrajlı video içerik oluşturucularına, %45’i ise kısa video içerik oluşturucularına gidiyor.

Şirket blog yazısında, “Bu ek abonelerle birlikte, içerik oluşturucular daha yüksek kazanç bekleyebilirler: Bir kullanıcı Premium’a kaydolduğunda, ortaklar ortalama olarak kullanıcının reklam izlediği zamana göre daha fazla kazanırlar” diye belirtti.

Premium Lite, çoğu videoda reklamsız bir deneyim sunmanın yanı sıra, videoları çevrimdışı izlemek için indirme ve arka planda oynatma özelliğine de sahip.

YouTube, içerik oluşturucu ödül programlarını revize eden tek sosyal medya şirketi değil. Geçtiğimiz hafta sonu, Elon Musk’ın X platformu da yalnızca orijinal içeriği ödüllendirmek üzere yönergelerini değiştirerek içerik oluşturucu ödemelerini yeniledi. Bu baharın başlarında Facebook da TikTok ve YouTube’dan içerik oluşturucuları çekmek için yeni bir para kazanma programı başlattı.

Kaynak: TechCrunch

Okumaya devam et

Haberler

Spotify’ın yeni reklam atlama özelliği, podcast reklamverenlerini şimdilik korkutmuyor

Platform, ücretli kullanıcıların podcast’lerdeki reklamları atlamasına olanak tanıyan bir özelliği deniyor; ancak uzmanlar, bunun muhtemelen hemen bir etki yaratmayacağını belirtiyor.

Yayınlanma tarihi

=>

Spotify’ın, kullanıcıların podcast’lerdeki reklamları daha kolay atlamasına olanak tanıyan yeni bir özelliği test etmesi, başlangıçta podcast sektöründe büyük yankı uyandırdı.
Ancak sektör temsilcileri, bu endişenin şimdilik abartılı olduğunu belirtiyor.

Geçen hafta bazı ücretli aboneler için deneme amaçlı kullanıma sunulan bu özellik, uygulamayı açık tutan kullanıcılara reklamlar, promosyonlar, girişler, kapanışlar ve içeriğe entegre edilmiş sponsorluklar gibi bölümlere geldiklerinde bir “atla” düğmesi gösteriyor. Semafor’un ilk kez bildirdiği gibi, bu özellik özellikle Spotify tarafından satılan reklamlar için geçerli değil. Spotify’daki Premium veya ücretli kullanıcılar, platformda zaten reklamsız müzik dinliyorlar.

Bu düğmenin, bir test önlemi olarak bile olsa, sürpriz bir şekilde devreye sokulması, geçtiğimiz hafta boyunca reklamverenler ve podcast yayıncıları arasında yoğun bir iletişim trafiğine yol açtı; her iki taraf da bu özelliğin nasıl ve nerede uygulanacağını anlamaya çalıştı. Ancak ortalık sakinleştikten sonra, sektörün önde gelen isimleri, bu önlemin YouTube’da ve diğer ses platformlarında halihazırda mevcut olan atlama işlevlerinden çok da farklı görünmediğini belirtiyor.

Kendisini dünyanın en büyük podcast reklam ajansı olarak tanımlayan Oxford Road’un CEO’su Dan Granger, “Reklam atlama, teoride pratikte olduğundan belki daha korkutucu görünebilir; bu nedenle bunun reklam veren markalar üzerinde önemli ve doğrudan bir etkisi olacağını düşünmüyorum,” dedi.

Mevcut durumda, kullanıcı reklamları atlamayı seçse bile teknik olarak reklamlar yine de gösterildiğinden, bu deneme özelliği reklam sunumunu etkilemiyor. Granger, şu ana kadar reklamverenlerin harcamalarını kısmadığını belirtti. Çoğu reklamveren, bu özelliğin kalıcı hale gelip gelmeyeceğini ve reklam dinleme oranlarını ne ölçüde etkileyeceğini görmek için “bekle ve gör” yaklaşımını benimsemiş durumda; Granger ise bu etkinin asgari düzeyde olacağını öngörüyor.

Spotify ile ortaklığı bulunan podcast barındırma, dağıtım ve gelir elde etme platformu Acast’ın CEO’su Greg Glenday, yeni önlemin bazı podcast içerik üreticilerinden tepki gördüğünü belirtiyor.

“Acast platformunda bu durumdan memnun olmayan bazı içerik üreticilerimiz var ve herhangi bir hukuki yol aramaları durumunda onlara tam destek vereceğiz. Acast, bu özelliğin piyasaya sürülmesi veya konumlandırılması konusunda daha fazla işbirliği yapıp yapamayacağımızı anlamak için Spotify ile özel olarak çalışıyor, ancak bu artık geriye dönüp bakıldığında anlaşılan bir durum” dedi Glenday.

Glenday, reklam atlama özelliğinin sesli ortam için yeni bir şey olmadığını ve Acast’ın kendi iç ölçümlerine göre kullanıcıların yalnızca yaklaşık yüzde 10’unun reklamları atlamayı tercih ettiğini, bu işlevin maliyetinin ise ekosistemde zaten fiyatlandırılmış olduğunu ekledi.

“Podcast reklamları, medya karışımı içinde en yüksek etkinlik ve sonuç puanlarından bazılarına sahip; bu nedenle şu anda bunun önemli bir sorun olduğunu düşünmüyoruz. Reklam yoğunluğu ve üslubu konusunda dinleyicilere saygılı davrandığımız sürece, onlar da reklamları kabul edecek ve içerik üreticilerini destekleyecektir,” dedi.

Bu özellik daha yaygın olarak benimsense bile, Granger, reklamverenler için en yüksek değerin sunucunun okuduğu reklamlardan geldiğini belirtiyor. Dolayısıyla, diğer tanıtım mesajları atlanırken bu reklamlar “ileri atla” özelliğinden ayrılırsa, reklamverenler yine de memnun kalacaktır.

Karşı çıkan sesler arasında, Spotify da sonuçları değerlendiriyor ve bu işlevi devam ettirip ettirmemeyi düşünüyor gibi görünüyor.

Bir Spotify sözcüsü yaptığı açıklamada, “Spotify’da düzenli olarak testler yapıyoruz; bazı testler kalıcı özelliklere dönüşürken, diğerleri gelecekteki ürün geliştirme çalışmalarına katkı sağlıyor. Dinleyicilerin podcast’lerin keyfini daha uzun süre çıkarmalarına yardımcı olmak amacıyla, kullanıcıların platformu nasıl kullandıklarına dayanarak Premium aboneler için podcast dinleme ve izleme deneyimini daha sezgisel hale getirmenin yollarını araştırıyoruz. Öğrendikçe bu deneyimi geliştirmeye devam edeceğiz” dedi.

Kaynak: Caitlin Huston / The Hollywood Reporter

Okumaya devam et

Araştırma

Türkiye Podcast Endüstrisinin Temel Sorunu Gelir Modeli Değil, Ölçek Sorunu

İstanbul Üniversitesi’nde TÜBİTAK desteğiyle yürütülen kapsamlı bir araştırma, Türkiye’de podcast endüstrisinin mevcut yapısını bağımsız yayıncılardan podcast ağlarına, sektör çalışanlarından girişimcilere ve kurumlara uzanan farklı aktörlerin deneyimleri üzerinden ortaya koydu. Araştırmaya göre Türkiye’de podcast alanı büyümeye ve yeni fırsatlar üretmeye devam ederken sektörün önündeki temel sorunlar; sınırlı dinleyici ölçeği, küresel platformlara bağımlılık, algoritmik görünürlük, ekonomik sürdürülebilirlik ve giderek genişleyen üretim emeği olarak öne çıkıyor.

Yayınlanma tarihi

=>

İstanbul Üniversitesi’nde TÜBİTAK desteğiyle yürütülen kapsamlı bir araştırma, Türkiye’de podcast endüstrisinin mevcut yapısını bağımsız yayıncılardan podcast ağlarına, sektör çalışanlarından girişimcilere ve kurumlara uzanan farklı aktörlerin deneyimleri üzerinden ortaya koydu. Araştırmaya göre Türkiye’de podcast alanı büyümeye ve yeni fırsatlar üretmeye devam ederken sektörün önündeki temel sorunlar; sınırlı dinleyici ölçeği, küresel platformlara bağımlılık, algoritmik görünürlük, ekonomik sürdürülebilirlik ve giderek genişleyen üretim emeği olarak öne çıkıyor.

İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi tarafından yürütülen “Türkiye’de Podcast Endüstrisinin Eleştirel Ekonomi Politik Perspektiften İncelenmesi: Sorunlar ve Fırsatlar” başlıklı araştırma, Türkiye podcast ekosisteminin mevcut durumuna ilişkin kapsamlı bir tablo ortaya koydu.

“Türkiye’de Podcast Endüstrisinin Eleştirel Ekonomi Politik Perspektiften İncelenmesi: Sorunlar ve Fırsatlar” başlıklı araştırmanın yürütücülüğünü İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi öğretim üyesi Prof. Dr. Fırat Tufan üstlendi.

TÜBİTAK 1001 – Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme Programı kapsamında 224K952 proje numarasıyla desteklenen araştırmanın yürütücülüğünü İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi öğretim üyesi Prof. Dr. Fırat Tufan üstlendi. Projede Prof. Dr. Bilge Şenyüz, Doç. Dr. Ahsen Deniz Morva Kablamacı, Dr. Öğr. Üyesi Ezel Türk ve Araş. Gör. Dr. Yeşim Akmeraner Kökat araştırmacı olarak görev aldı. Burak Efe Arslantaş, Cansu Düzdaş, Melida Mustafic, Shakil Reja Efti ve Zeki Doğuhan Başcı ise proje bursiyerleri olarak araştırmaya katkı sağladılar.

Araştırma, podcast yayıncılığını yalnızca içerik üretimi açısından değil; platformlaşma, ekonomik sürdürülebilirlik, emek süreçleri, girişimcilik, kurumsallaşma ve teknolojik dönüşüm eksenlerinde ele aldı.

67 tekil katılımcıyla Türkiye podcast ekosisteminin farklı aktörleri incelendi

Nitel araştırma yaklaşımıyla gerçekleştirilen çalışma kapsamında Türkiye podcast ekosisteminin beş farklı aktör grubuyla yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler yapıldı.

Araştırmaya 19 bağımsız podcast yayıncısı, 17 podcast endüstrisi çalışanı, 12 ağ bünyesinde yayın yapan podcast yayıncısı, 13 podcast üreten kurum temsilcisi ve 13 podcast girişimcisi katıldı. Bazı katılımcıların ekosistem içerisinde birden fazla rol üstlenmesi nedeniyle araştırma toplam 67 tekil katılımcının deneyimlerine dayanırken, analizlerde 74 aktör temsili değerlendirildi.

Araştırmada örneklem oluşturulurken yalnızca farklı podcast aktörlerine ulaşılması değil, bu aktörlerin kendi içindeki çeşitliliğin de temsil edilmesi gözetildi. Kurumsal podcast tarafında bankacılık ve finans, sigorta, dijital medya ve teknoloji, kamu yayıncılığı, eğitim, iş dünyası, e-ticaret, patent ve dijital danışmanlık gibi farklı sektörlerde faaliyet gösteren kurumların temsilcileriyle görüşüldü. Podcast ağları ve girişimler tarafında ise farklı ölçeklerde üretim, dağıtım, prodüksiyon, reklam, pazarlama, eğitim, sesli kitap ve dijital platform hizmetleri sunan yapılara yer verildi. Bağımsız yayıncılar ve sektör çalışanlarında da farklı içerik türleri, mesleki deneyimler ve üretim biçimlerinin örnekleme yansıtılması hedeflendi. Böylece araştırma, Türkiye podcast ekosistemini tek bir üretici veya kurum tipinin deneyimine dayandırmak yerine, sektörün farklı iş modellerini ve kullanım biçimlerini mümkün olduğunca geniş bir perspektiften değerlendirmeyi amaçladı.

Bu yapı sayesinde Türkiye’de podcast üretiminin yalnızca bağımsız yayıncıların deneyimleri üzerinden değil, üretimden dağıtıma, kurumsal iletişimden girişimciliğe kadar ekosistemin farklı bileşenleri üzerinden karşılaştırmalı biçimde incelenmesi mümkün oldu.

Podcast ekonomisinin temel sorunu gelir modeli eksikliği değil

Araştırmanın dikkat çekici sonuçlarından biri Türkiye’de podcast yayıncılığının ekonomik sürdürülebilirliğine ilişkin.

Bulgular, reklam, sponsorluk, abonelik, dinleyici desteği ve markalı içerik gibi farklı gelir modellerinin sektörde bilindiğini ve çeşitli biçimlerde kullanıldığını gösteriyor. Ancak temel problem, yeni bir gelir modelinin bulunamamasından çok, mevcut modellerin ekonomik olarak işlerlik kazanmasını sağlayacak büyüklükte bir dinleyici ve reklam pazarının henüz oluşmamış olması.

Podcast dinleme alışkanlığının geniş kitlelere yeterince yayılmamış olması, reklamverenlerin podcast mecrasına ilişkin bilgi düzeylerinin sınırlılığı, ölçüm ve veri standartlarındaki sorunlar ve podcastlerin medya planlama süreçlerinde yeterince yer bulamaması sektörün ekonomik ölçeğini sınırlandırıyor.

Bu nedenle araştırma, Türkiye’de podcast ekonomisinin gelişmesinin yalnızca yeni gelir modelleri geliştirmekle mümkün olmayacağına; aynı zamanda dinleyici tabanının genişlemesine, ölçüm standartlarının iyileştirilmesine ve reklam ekosisteminin podcasti daha güçlü biçimde içermesine bağlı olduğuna işaret ediyor.

Kurumsal podcastler sektör için önemli bir ekonomik alan oluşturuyor

Araştırmanın bir diğer bulgusu, Türkiye’de podcast ekonomisinin kurumsal iletişim ve marka iş birlikleriyle kurduğu güçlü ilişki.

Görüşülen kurum temsilcileri podcasti çoğunlukla doğrudan gelir sağlayan bir medya ürünü olarak değil; marka itibarı oluşturmak, uzmanlık iletişimini güçlendirmek, çalışanlarla veya hedef kitlelerle uzun vadeli ilişkiler kurmak amacıyla kullanılan stratejik bir iletişim aracı olarak değerlendiriyor.

Benzer biçimde bazı podcast ağları ve girişimler açısından markalara yönelik podcast üretimi, branded podcast projeleri ve kurumsal iletişim hizmetleri önemli gelir alanları oluşturuyor. Dolayısıyla Türkiye’de podcastin ekonomik değeri yalnızca dinleyiciden veya platformlardan elde edilen doğrudan gelirle değil, kurumlara sağladığı iletişim ve itibar değeri üzerinden de şekilleniyor.

Küresel platformlara bağımlılık önemli bir yapısal sorun

Araştırmanın farklı aktör gruplarında ortaklaşan konularından biri de Spotify, YouTube ve Apple Podcasts gibi küresel platformların podcast ekosistemindeki belirleyici konumu.

Platformlar podcastlerin dağıtımı ve dinleyiciye ulaşması açısından önemli olanaklar sağlarken, görünürlük giderek algoritmik öneri sistemlerine bağlı hale geliyor. Üreticilerin platformların algoritmaları üzerindeki kontrolünün sınırlı olması, hangi içeriğin neden görünür hale geldiğinin her zaman açık olmaması ve üretici verilerinin parçalı yapısı sektör aktörleri açısından belirsizlik yaratıyor.

Araştırmada ayrıca küresel platformların sunduğu monetizasyon, etkileşim ve diğer üretici araçlarının ülkelere göre farklılaşmasının Türkiye’deki yayıncılar açısından dezavantaj oluşturabildiği sonucuna ulaşıldı.

Bu durum, Türkiye podcast endüstrisinin küresel platformların sağladığı altyapıya ihtiyaç duyarken aynı zamanda bu platformların ekonomik ve teknolojik kararlarına önemli ölçüde bağımlı olduğu ikili bir yapı ortaya çıkarıyor.

Podcast artık yalnızca ses üretmek anlamına gelmiyor

Araştırma, podcast üretiminde emeğin giderek genişlediğini de ortaya koyuyor.

Podcast yayıncıları yalnızca içerik hazırlayıp ses kaydetmiyor. Sosyal medya yönetimi, video üretimi, kurgu, tanıtım, topluluk yönetimi, veri takibi, reklam ve sponsorluk ilişkileri gibi çok sayıda görevi aynı anda yerine getirebiliyor.

Özellikle YouTube, Instagram ve Spotify gibi platformların video odaklı yönelimleri, podcast yayıncıları üzerinde içeriklerini görselleştirme yönünde yeni bir baskı yaratıyor. Kamera, ışık, video kurgusu ve sosyal medya için kısa video üretimi gibi süreçlerin podcast üretimine eklenmesi hem üretim maliyetini hem de iş yükünü artırıyor.

Araştırmaya göre bu dönüşüm, podcast emeğini yalnızca “ses üretimi” olmaktan çıkararak çok katmanlı bir dijital içerik üretim faaliyetine dönüştürüyor.

Bununla birlikte sektörde proje bazlı çalışma, gelir belirsizliği, çoklu görev üstlenme ve görünmeyen emek önemli sorun alanları olarak öne çıkıyor. Araştırma, podcastin yaratıcı ve demokratik potansiyelinin sürdürülebilmesi için bu üretimi mümkün kılan emeğin ekonomik karşılığının da görünür hale gelmesi gerektiğine dikkat çekiyor.

Türkiye’ye özgü bir keşfedilebilirlik sorunu bulunuyor

Araştırma sonuçlarına göre podcastlerin Türkiye’de geniş kitlelere ulaşmasının önündeki önemli sorunlardan biri de keşfedilebilirlik.

Podcast içeriklerinin keşfi büyük ölçüde platformların öneri sistemlerine, sosyal medya görünürlüğüne ve yayıncıların mevcut takipçi ağlarına bağlı kalabiliyor. Bağımsız kürasyon mekanizmalarının, podcast eleştirisinin, uzman tavsiyelerinin, podcast bültenlerinin ve tematik keşif kanallarının yeterince gelişmemiş olması küçük ve bağımsız yayınların görünürlüğünü zorlaştırabiliyor.

Bu koşullarda başka mecralarda geniş takipçi kitlesine sahip olan veya video üretme kapasitesi bulunan yayınlar avantaj elde ederken, belirli alanlarda özgün ve derinlikli içerik üreten küçük ölçekli podcastler yeterli tanıtım imkânlarına sahip olmadıklarında görünmez kalabiliyor.

Araştırma, bu nedenle podcast ekosisteminin gelişmesinin yalnızca daha fazla içerik üretilmesine değil, alternatif keşif ve kürasyon mekanizmalarının geliştirilmesine de bağlı olduğuna işaret ediyor.

Türkiye merkezli yeni bir podcast platformu için potansiyel var

Çalışmada dikkat çeken gelecek fırsatlarından biri de Türkiye merkezli yeni teknolojik girişimlerin geliştirilmesi.

Farklı aktörlerin mevcut küresel podcast platformlarındaki etkileşim, keşif, veri ve monetizasyon olanaklarına ilişkin eleştirileri, yerel ihtiyaçlara odaklanan yeni platform modelleri açısından bir girişimcilik alanı oluşturuyor.

Özellikle podcast yayıncılığı ile sosyal etkileşimi bir araya getiren; üretici-dinleyici iletişimini güçlendiren, yerel ödeme ve reklam sistemlerini destekleyen ve içerik keşfini kolaylaştıran Türkiye merkezli bir sesli sosyal medya veya podcast platformunun sektör açısından yeni fırsatlar yaratabileceği değerlendiriliyor.

Araştırmacılar bununla birlikte böyle bir platformun yalnızca teknolojik bir girişim olarak değil; üretici ve dinleyici haklarını, veri güvenliğini ve sürdürülebilir bir iş modelini merkeze alan bir yapı olarak tasarlanması gerektiğine dikkat çekiyor.

Yapay zekâ podcast üretimini yeniden şekillendirebilir

Araştırmanın gelecek perspektifinde öne çıkan konulardan biri de yapay zekâ.

Yapay zekâ tabanlı araçların metin yazımından ses üretimine, kurgu ve içerik özetlemeden otomatik podcast üretimine kadar giderek daha fazla kullanılması, üretim maliyetlerini azaltma ve yeni içerik biçimleri geliştirme potansiyeli taşıyor.

Ancak otomatik olarak üretilen sesli içeriklerin yaygınlaşması “podcast” kavramının sınırlarını da yeniden tartışmaya açabilir. Yapay zekâ tarafından üretilen içeriklerin dinleyici tarafından nasıl algılanacağı, yapay seslere duyulan güven, insan ve yapay zekâ üretimi içerikler arasındaki farklılıklar ve otomasyonun podcast çalışanlarının mesleklerine etkileri önümüzdeki dönemin önemli araştırma konuları arasında yer alıyor.

Telif hakkı, kaynak gösterme, kişisel verilerin korunması, editoryal sorumluluk ve yanlış bilgi üretimi de yapay zekâ ile birlikte podcast ekosisteminin karşı karşıya kalacağı temel tartışma alanları arasında bulunuyor.

Türkiye podcast endüstrisi hâlâ oluşum aşamasında

Araştırmanın genel sonucu, Türkiye’de podcast endüstrisinin tamamlanmış ve yerleşik bir endüstriden çok, aktörlerin rollerini, iş modellerini ve üretim pratiklerini sürekli yeniden tanımladığı dinamik bir oluşum sürecinde olduğunu gösteriyor.

Alan, yeni seslerin ortaya çıkması, niş toplulukların oluşması, uzun ve derinlikli anlatıların üretilebilmesi, kurumsal iletişimde yeni kullanım alanlarının gelişmesi ve yeni girişimlerin ortaya çıkması açısından önemli bir potansiyel taşıyor.

Ancak bu potansiyelin kalıcı bir sektörel yapıya dönüşebilmesi için dinleyici kültürünün geliştirilmesi, gelir kaynaklarının çeşitlendirilmesi, üretici emeğinin korunması, ölçüm standartlarının geliştirilmesi, platformların Türkiye’ye yönelik politikalarındaki eşitsizliklerin ortadan kaldırılması, yerel teknolojik girişimlerin desteklenmesi ve sektörün çoğulcu yapısının korunması gerekiyor.

Araştırma ayrıca Türkiye podcast endüstrisinin düzenli olarak izlenmesi gerektiğine dikkat çekiyor. Üretici ve aktif yayın sayısı, dinleme eğilimleri, reklam hacmi, gelir modelleri, istihdam, platform kullanımı ve teknolojik dönüşüm gibi göstergeleri takip edecek periyodik bir “Türkiye Podcast Endüstrisi Raporu”nun akademi, sektör, kamu ve sivil toplum arasında ortak bir veri zemini oluşturabileceği belirtiliyor.

Sonuç olarak araştırma, Türkiye’de podcast yayıncılığının geleceğinin yalnızca kaç yeni podcast üretildiği veya toplam dinlenme rakamlarının ne kadar arttığı üzerinden değerlendirilmemesi gerektiğini ortaya koyuyor. Podcast ekosisteminin sürdürülebilirliği aynı zamanda kimlerin üretim yapabildiği, kimlerin görünür olabildiği, üreticilerin emeklerinin karşılığını alıp alamadığı ve yaratılan ekonomik ve kültürel değerin ekosistemde nasıl paylaşıldığı sorularına verilecek yanıtlarla yakından ilişkili görünüyor.

Araştırma hakkında

“Türkiye’de Podcast Endüstrisinin Eleştirel Ekonomi Politik Perspektiften İncelenmesi: Sorunlar ve Fırsatlar” başlıklı proje, TÜBİTAK 1001 – Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme Programı kapsamında 224K952 proje numarasıyla desteklenmiştir.

Proje yürütücüsü: Prof. Dr. Fırat Tufan – İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi

Araştırmacılar: Prof. Dr. Bilge Şenyüz, Doç. Dr. Ahsen Deniz Morva Kablamacı, Dr. Öğr. Üyesi Ezel Türk, Araş. Gör. Dr. Yeşim Akmeraner Kökat

Bursiyerler: Burak Efe Arslantaş, Cansu Düzdaş, Melida Mustafic, Shakil Reja Efti ve Zeki Doğuhan Başcı

Okumaya devam et

En son